Ik ontwerp en bouw apps om het leven beter te maken.
Vóór de apps
In de vierde klas van de basisschool tekende ik spelletjes in mijn schriften, en mijn klasgenoten betaalden om ze te spelen. In 2017, voor ik ging studeren, begon ik websites te bouwen. Op de universiteit duurde de pauze tussen twee colleges maar tien minuten, te kort om voor eten in de rij te staan. Dus maakte ik een app om in de kantine te bestellen, en studenten hoefden niet meer in de rij te staan wachten. Later, tijdens mijn studie economie, bouwde ik webapps in R. Ik heb er altijd instinctief op gelet welk gevoel een interface mensen geeft.
Ik ben medeoprichter van Nala, een retreat bij Hanoi, en sinds 2022 heb ik daar de leiding over de bedrijfsvoering en het merk, samen met het personeel en de partnermerken. Online werd ik “Tớ là Lộc” op TikTok, met ongeveer 100.000 volgers en video’s die miljoenen views haalden. Twee jaar lang was ik ook contentadviseur van Nàng Mơ, een creatormerk op TikTok, Facebook en YouTube. In 2024 verdiende het mediawerk inmiddels goed, en het trok me weg van wat ik eigenlijk graag doe.
Dus deed ik een stap terug en bleef ik thuis. Mensen dachten dat ik mijn toekomst weggooide. Ik bouwde aan een nieuwe: de apps waarvan ik wilde dat ze bestonden. Dit zijn ze, alle vijf.
baseline In de App Store
Laat de app het denkwerk doen.




-
In de sportschool
Als ik train, wil ik mijn lichaam inspannen, niet mijn hoofd.
Ik kom de sportschool binnen, open de app en bekijk de oefeningen van vandaag. Het denkwerk doet de app.
-
Eerste poging: twee keer slepen
Ik koos al vroeg voor slepen. Cijfertoetsen betekenen tikken, en pijltjes slokken het scherm op.
In de eerste versie sleepte je twee keer: één keer voor het gewicht, één keer voor de herhalingen. Ik heb die bijna twee weken lang elke dag gebruikt. Het was best oké.
-
De grafiek
In het gebruik voelde ik dat er iets ontbrak: een grafiek die het gewicht van vandaag naast dat van de vorige keer zet. Die heb ik gebouwd.
Toen de grafiek er eenmaal was, was één sleepbeweging logischer dan twee: omhoog en omlaag voor het gewicht, links en rechts voor de herhalingen.
-
Jouw beurt
Zet een vinger op de cijfers en beweeg. Omhoog is zwaarder. Naar rechts is één herhaling erbij. Het blok is jouw set, afgezet tegen de vorige keer.
-
Trouw aan jezelf
Eerst was de app alleen voor mij. Het kon me niet schelen of iemand anders hem gebruikte. Toen zag ik dat ik het misschien daarom niet volhield, en volhouden is waar het bij de app om gaat.
Dus voegde ik een sociale kant toe, om wat druk te voelen. Niet te veel. De ranglijst heb ik zo ontworpen dat er één ding telt: hoe trouw je bent aan jezelf. Hoeveel je tilt en hoe vaak, telt niet mee. Zeg je vier trainingen per week en doe je er vier, dan sta je even hoog als iemand die zeven zegt en zeven doet.
Lockeat In de App Store
Begin met een foto.
Van mijn 14e tot mijn 26e ging mijn gewicht op en neer. Ik werkte hard en veranderde mijn lichaam, meer dan eens. Daarna was alles weer terug bij af, en na elke ronde bleef er iets meer schaamte achter.
Toen ik op die twaalf jaar terugkeek, besefte ik dat er niets aan mij mankeerde. Ik had een langetermijnprobleem proberen op te lossen met periodes van inspanning die te heftig waren om vol te houden. De gezonde mensen die ik bewonderde, wonnen niet elke ochtend een enorm gevecht. Goed eten was een gewoon onderdeel van hun leven geworden.
Dus bouwde ik Lockeat, een dagelijkse calorieteller, rond één principe: zo min mogelijk tijd in de app, voor zo veel mogelijk effect. Je logt een maaltijd door er een foto van te maken, en na een seconde of twee komt de schatting terug. Het doel dat ik mezelf stelde, was één tik. De uitgebrachte app heeft er drie nodig: camera openen, foto maken, opslaan.
Ik wilde discipline zonder het gevoel dat die me wordt opgelegd. Lockeat zeurt niet dat je een dagdoel moet halen en laat je niet obsessief letten op elk kleinigheidje dat je eet.
De fotoflow heb ik eerst als prototype gemaakt in Claude Design. De app opent met een kalender: elke dag is een simpel totaal, en onderaan zit één cameraknop. Er staat geen ring met calorieën op en geen voortgangsbalk. Je logt eerst en oordeelt later.
Elk getal is een schatting, geen medisch advies.
Elsewhere In de App Store
Bewaard op je telefoon, in alle stilte.
Elsewhere bewaart persoonlijke foto’s en video’s op het toestel, achter een discrete façade.
Het icoon op je beginscherm kies je uit twaalf. iOS laat een app wel zijn icoon wijzigen, maar niet zijn naam, dus de naam blijft Elsewhere.
lifelong In de App Store
Eén persoon.
lifelong is een privéruimte voor precies twee mensen. Geen contactenlijst, geen feed.
De assistent, Tơ, draait op de telefoon. Tơ leest de gedeelde chat alleen op verzoek, en pas nadat beide personen dat hebben aangezet. Elk van jullie kan het weer uitzetten.
Het is ook de app die ik bijna had opgegeven. Na een relatiebreuk geloofde ik er niet meer in, en ik plande wijzigingen die zo groot waren dat het bijna op herschrijven neerkwam.
Ik besloot dat één pijnlijke ervaring niet het beeld mocht veranderen dat de app heeft van een gezonde, gelukkige relatie, dus bleef ik bij het origineel. De app staat nu op ongeveer 30% van wat ik ervan wil maken, en ik verbeter hem nog steeds.
Knowless In de App Store
Eén scherm en één knop.

-
Verdwaald in Hongkong
Toen ik klein was, verdwaalde ik in Hongkong. Ik sprak de taal niet.
Op latere reizen, naar China en naar andere landen waar ik de taal niet ken, kon ik geen mobiele data gebruiken. Elke keer wenste ik hetzelfde: een vertaler die geen verbinding nodig heeft, zodat ik mensen kon begrijpen en met ze kon praten.
-
Eerste poging: een radar
De eerste versie was een radar die de hele tijd luisterde. Ik stelde me voor dat die alleen aan het geluid kon horen waar een spreker was.
Dat kon hij niet. Mijn telefoon geeft me bij een opname geen ruimtelijke audio, dus niets in die opname zegt waar een stem vandaan komt. Ik las dat een nieuwer model dat misschien wel kan. Zo een heb ik niet. Ik ben ermee gestopt.
-
Tweede poging: ogen
Dus probeerde ik ogen in plaats van oren: beide camera’s tegelijk, om het gezicht te vinden dat sprak.
De telefoon werd heet, de batterij raakte leeg, hij liep vast. Ook dat heb ik laten vallen.
-
Mijn eigen oren
Op papier klonk ruisonderdrukking voor lawaaiige plekken logisch. Toen luisterde ik met mijn eigen oren naar een opname vol lawaai. Ik kon mijn eigen woorden niet verstaan.
Hoeveel ruis je ook wegfiltert, dat los je niet op, dus liet ik het idee vallen. Dat bedoel ik met human in the loop: ik moet blijven controleren of wat ik vraag wel zinnig is.
-
Wat overbleef
Eén scherm en één knop. Drukken, praten, vertalen.
Het eerste prototype bewaarde ook een gespreksgeschiedenis. Ook die heb ik geschrapt, om de app op tijd voor Shipaton uit te brengen, en nog haalde ik de deadline bijna niet. Het is waarschijnlijk de eenvoudigste app die ik heb gemaakt.
-
Twee dagen aan één effect
Een heel kleine feature bleek extreem complex: hoe de woorden verschijnen. Spraak wordt een gok, die meteen in beeld komt zodat het live aanvoelt. Daarna wordt de gok verbeterd. Na een lange zin wordt hij nog eens verbeterd, met context.
Elk van die toestanden moet er goed uitzien, en het wachten ertussen ook. Ik ben meer dan twee dagen heen en weer gegaan tussen de app en een mock-up van het ontwerp.
Sommige dingen horen er niet te zijn. Niet iedereen ziet dat.
Net als Lego
Toen ik aan meerdere apps tegelijk bouwde, begonnen dingen op elkaar aan te sluiten. Een onderdeel dat voor de ene app is gemaakt, past in de andere, net als Lego. baseline begon als het fitnessonderdeel van lifelong; in augustus 2026 heb ik het afgesplitst tot een eigen app, en een paar dagen later kwam Lockeat voort uit baseline.
De feed in baseline kwam uit weer een andere app. Die heb ik gebouwd, en pas toen hij draaide, zag ik dat het idee te ver van de werkelijkheid af stond om te werken. Op sommige dagen heb ik spijt van de tijd die het heeft gekost. Maar de feed verhuisde naar baseline en paste.
Eén set regels
baseline, Lockeat en Knowless putten uit een klein design system dat ik bijhoud: Ground & Signal. Het idee is dat de apps in niets op elkaar lijken en zich op dezelfde manier gedragen. De regels:
- Twee schermen, daarna sheets.
- Eén accentkleur, voor het onderdeel waar je bent en de ene actie die de moeite waard is.
- Beweging meldt wat er gebeurt en geeft geen show weg.
- De kleine lettertjes zeggen wat waar is.
- Geen alerts of bevestigingen waar ongedaan maken volstaat.
- Melden, niet juichen: geen streaks, geen badges, geen complimenten.
Hoe ik werk
Ik maak eerst een prototype en bouw dan pas, en ik werk snel. Lockeat werd op 26 augustus 2026 een eigen app. Op 28 augustus was de fotoflow (een kaart met de schatting, een portiewiel, drie veeggebaren) al een klikbaar prototype in Claude Design, en was die in een review met hulp van AI scherm voor scherm getoetst aan wat iOS toelaat. De dag erna is daaruit de bouwspecificatie geschreven, tot in het detail dat de beweging moet blijven aanvoelen zoals in het prototype.
In die fase nam ik twee beslissingen. Een schatting is geen meting, maar ik besloot dat de app toch één simpel getal toont, terwijl de redenering erachter live binnenstroomt. En één mock-up voelde voor mij niet goed: de oorzaak bleken AI-gegenereerde foto’s tussen de voorbeeldfoto’s van eten. Sindsdien heeft Lockeat een regel voor zijn beeldmateriaal: alleen echte maaltijden, geen AI-gegenereerde foto’s en geen stockfoto’s uit de studio.
Ik bouw met AI-tools (Claude Code, Bitrig), met het beste model dat ik kan krijgen, en ik zit er zelf dicht bovenop. AI geeft me veel ideeën die niet haalbaar zijn, al ben ik er soms erg van onder de indruk. Als ik op ben, laat ik de modellen eerst een plan beoordelen, en daarna lees ik het na op alles wat niet logisch is. De beslissingen blijven bij mij.
Alle vijf, in 36 seconden
Op mijn telefoon staan ze alle vijf in één map, met de naam Quality life.
Vijf apps voor een goed leven.
Over mij
Bij alles wat ik bouw, probeer ik van design een van de belangrijkste onderdelen te maken, en ik breng elke app zelf van het eerste prototype naar de App Store.
Dat wil ik graag meenemen naar een team. Ik woon in Hanoi en sta open voor een baan als UI- of productdesigner in Hanoi, in Ho Chi Minhstad of remote. Ik werk vanuit een volledig uitgerust thuiskantoor, op Vietnamese tijd (GMT+7).
Contact
Leeswijzer
Onder de beelden staan geen bijschriften, dus hier staat wat het zijn. De telefoonschermen zijn screenshots en composities van de echte interfaces, gevuld met voorbeeldinhoud; de foto’s in de bibliotheek van Elsewhere zijn gegenereerd en fictief, en één dagweergave van Lockeat is bijgesneden. De clips zijn geknipt uit mijn eigen demo- en previewvideo’s, met vooraf geschreven zinnen in Knowless. De drie lijntekeningen in het hoofdstuk over Knowless (een radar, twee camera’s, een golfvorm vol ruis) zijn schetsen die voor deze pagina zijn gemaakt, geen screenshots. De twee schermen die je kunt uitproberen zijn kleine nagebouwde versies voor deze pagina, niet de apps zelf. Uit twee screenshots van lifelong zijn iOS-overlays weggeretoucheerd (de AssistiveTouch-knop en de opname-indicator), en de hoofdstuknummers in de montage van 36 seconden zijn afgedekt; de interfaces van de apps zelf staan er zoals ze zijn vastgelegd. Alleen de montage van 36 seconden heeft geluid, en alleen als je hem afspeelt. Het is demomateriaal, geen overzicht van wat de huidige release van elke app bevat.
Fotocredits
Hier staan de foto’s van eten uit Wikimedia Commons die in de schermen en de video van Lockeat zijn gebruikt, geschaald en bijgesneden; elke foto blijft onder zijn eigen licentie vallen. De lijst omvat de hele set, dus niet elke foto staat op deze pagina.
- My Quang Da Nang, Dragfyre, CC BY-SA 3.0
- Ly pặc xỉu sữa đá ở Q1 ng18th8n2022, Phương Huy, CC BY-SA 4.0
- Cơm tấm SG (cơm sườn) ng27th9n2020 (3), Phương Huy, CC0 1.0
- First bite of the pho in The Big Bowl, Andy Li, CC0 1.0
- Bún chả Hàng Mành (2), Viethavvh, CC BY-SA 4.0
- Hủ tiếu bò kho, Tonbi ko, CC BY-SA 4.0
- Bánh mì thịt nguội, Minh Nguyen, CC BY-SA 4.0
- Món chè ở Bình Long năm 2020, Phương Huy, CC BY-SA 4.0
- Gỏi cuốn, Tran Hai Duong, CC0 1.0
- Crispy Vietnamese Pancake (Banh Xeo) - Xin Chao, Eastbourne 2026-08-14 (1), Andy Li, CC0 1.0
Licentieteksten: CC BY-SA 3.0, CC BY-SA 4.0, CC0 1.0. De koppen zijn gezet in Fraunces (SIL Open Font License). Apple, iPhone en App Store zijn handelsmerken van Apple Inc.; deze site is niet verbonden aan Apple en wordt niet door Apple onderschreven.
